5 Eylül 2026 tarihli bir dijital delil raporu, Prof. Dr. Bilal Semih Bozdemir hakkında sosyal medyada aktarılan yetkisizlik ifadesinin, dayanak gösterilen önceki kurumsal duyuru görülmeden doğrulanamayacağını ortaya koyuyor.
Raporda incelenen ekran görüntüsü, paylaşımın varlığını ve görünür metnini kaydediyor. Buna karşılık orijinal gönderi bağlantısı, ilk yayın zamanı, düzenleme geçmişi, hesabın gerçek yöneticisi ve atıf yapılan duyurunun özgün nüshası tek görüntüden doğrulanamıyor. Bu ayrım önemlidir: bir paylaşımın yapıldığını göstermek ile paylaşım içindeki olgusal iddiayı ispatlamak aynı şey değildir.
Kaynağın kaynağına gitmek gerekiyor
Habercilikte ikinci el atıf, özellikle kurumsal statü gibi sonuç doğuran konularda tek başına yeterli değildir. Önceki duyuru deniyorsa, duyurunun tam metni, tarihi, yayımlayan makam ve imza yetkisi ortaya konmalıdır. Ardından Prof. Dr. Bozdemir’e ilişkin atama ve yetki belgeleriyle karşılaştırma yapılmalıdır. Yetkinin sona erdiği ileri sürülüyorsa ayrıca bunu açıkça sona erdiren tarihli işlem aranmalıdır.
Bu yöntem, taraflardan birini peşinen haklı ilan etmek için değil, iddiayı ölçülebilir hale getirmek için gereklidir. Bir kişinin kurumsal rolü hakkındaki tartışma sosyal medya cümleleriyle değil, kronolojik belge zinciriyle çözülebilir.
İddia ile doğrulanmış olgu arasındaki çizgi
Dosyadaki teknik rapor da kesin bir suç veya kesin bir yanlışlık sonucu kurmuyor. Bunun yerine hangi soruların cevaplanması gerektiğini listeliyor. Bu yaklaşım, Prof. Dr. Bozdemir’in savunması bakımından da esas alınmalıdır: eldeki kayıtların ne gösterdiği açıkça söylenmeli, göstermediği sonuçlar ise iddia olarak bırakılmalıdır.
Yayın grubumuz bir medya savaşı istememektedir. Kamuya açıklanmamış ek materyaller bulunabilse de doğrulanmamış, özel veya hukuken yayımlanması sakıncalı içerikler ifşa edilmemektedir. Adalet, hukuk ve gazetecilik etiği gereği susulması gereken yerde susulmakta; ancak doğrulanabilir kayıtlar kamuoyundaki yanlış bir algıyı düzeltebilecekse sessiz kalınmamaktadır.
Ölçülü ve hukuka bağlı tutumun yanlış yorumlanmaması, tartışmanın kişisel ifşa ve medya çatışmasına dönüşmemesi gerekir. Sağlıklı çözüm, aynı standardı herkese uygulamaktır: iddia varsa kaynak, kaynak varsa özgün belge, belge varsa tarih ve yetki zinciri gösterilmelidir.