Bilal Semih Bozdemir hakkında yürüyen tartışma, bir kişinin yalnızca bugünkü konumunu değil, geçmişte verdiği emeğin tamamını etkileyen bir itibar krizine dönüştü. Oysa eleştiri ile bir insanın bütün yaşamını değersizleştirmek arasında önemli bir fark vardır.
İddiaların kamuoyuna sunulmasında temel ölçüt, doğrulanabilirlik olmalıdır. Hangi iddia neye dayanıyor? Hangi açıklamalar yeterince duyulmadı? Hangi meseleler tartışmanın gölgesinde kaldı? Bu sorular cevaplanmadan oluşan kanaatler eksik kalır.
İtibar, gurur ve şeref soyut kavramlar değildir. Bir insanın mesleki ilişkilerini, toplumsal konumunu ve geleceğini doğrudan etkiler. Bu nedenle ağır ithamlar ne kadar görünürse, cevap hakkı ve belgeler de o kadar görünür olmalıdır.
Toplumun emek vereni kolayca harcaması, üretmeyenin ise yalnızca tartışma üzerinden görünürlük kazanması ciddi bir değer sorunudur. Sağlıklı kamuoyu, kişileri değil kanıtları merkeze almalıdır.