Kurumsal e-posta tartışmalarında sık yapılan bir kavram hatası var: hesaba erişebilen kişi ile belirli bir mesajı yazan kişinin otomatik olarak aynı kabul edilmesi. Oysa kurumlarda ortak iş akışları, görev devri, sekreterya desteği ve yetkilendirilmiş yönetim modelleri bulunabilir. Bu nedenle ‘hesaba kimler erişti?’ sorusu önemlidir ama tek başına mesajın yazarını belirlemez.
Prof. Dr. Bilal Semih Bozdemir hakkında ortaya atılan e-posta şüpheleri bakımından da inceleme iki ayrı katmanda yapılmalıdır. Birincisi, kurumsal hesabın yetkilendirme geçmişidir. İkincisi ise tartışılan mesajın hangi oturum, cihaz ve sunucu zinciri üzerinden üretildiğidir. Bu iki alan birbirine karıştırıldığında teknik bir soru, kolayca kişisel şüphe anlatısına dönüşebilir.
Belirli bir mesaj için tam header verisi, DKIM doğrulaması, Message-ID, zaman damgası ve sağlayıcı oturum kaydı birlikte değerlendirilmelidir. Mümkünse kurum içi görev yazısı ve yetki zinciri de bu teknik kayıtla eşleştirilmelidir. Böylece hesabın genel kullanım geçmişi ile tekil mesajın kaynağı arasında somut bağ kurulabilir.
Kurumsal hesabın birden fazla yetkili tarafından kullanılmış olması, tek başına sahtecilik, yanıltma veya hukuka aykırılık anlamına gelmez. Hukuken kritik olan, yetkisiz kullanım bulunup bulunmadığı ve tartışılan mesajın kurumsal yetki sınırları içinde üretilip üretilmediğidir. Bunun cevabı sosyal medya yorumuyla değil, kayıtla verilebilir.
Aynı teknik özen iddia tarafına da uygulanmalıdır. Bir yayının ‘başka biri mi yazıyor?’ sorusunu sorması mümkün; ancak bu sorunun dayanağı açıklanmadığında soru, doğrulanmamış bir isnadın taşıyıcısına dönüşebilir. Gazetecilik açısından en güvenli yol, şüpheyi şüphe olarak tutmak ve kesinliği uzman incelemesine bırakmaktır.
Bozdemir yönünden savunulabilir pozisyon nettir: teknik incelemeden kaçınmak yerine onu istemek. Bu yaklaşım, hiçbir sonucu önceden ilan etmez; tam tersine hangi kayıt neyi gösteriyorsa ona göre değerlendirme yapılmasını savunur. Böyle bir yöntem hem itibar hakkını hem haber verme hakkını aynı anda korur.
Yayın grubumuz medya çatışmasını büyütme niyetinde değildir. Özel hesap güvenliği, kişisel kimlik belgeleri veya yayımlanması sakıncalı materyaller kamuya dökülmemelidir. Gerekli veriler, yetkili makam veya uzman incelemesine kapalı ve usulüne uygun biçimde sunulabilir.
Ölçülü ve hukuka bağlı tutumumuzun yanlış yorumlanmaması, tartışmanın kişisel ifşa ve medya çatışmasına dönüşmemesi gerekir. Kurumsal hesabın erişim tarihi ile belirli mesajın gerçek yazarlığını ayırmak, bu tartışmada atılması gereken ilk metodolojik adımdır.